"ב ر نـــــیــــــــــ♥ـــــــــــمـــه راه پاییــــــــز "

به نام خالق مخلوقات رادین برای اولین بار تاب بازی می کنه                        18/11/1390 پنج شنبه است و حالا که از خواب بیدار شدیم ، منو پسری هر دو سر حال و شادابیم . با اینکه زمستونه اما هوای قشنگیه .آفتابی با یه هوای ملس که نه سرد و نه گرم. بعد از شستن دست و صورت خودم و رادین دلم خواست برم بیرون .تو فکر این بودم که کجا برم ، کجا نرم ، یهو به نظرم رسید رادینمو ببرم پارک کنار خونمون . پس بلند شدم و لباس خودمو  پوشیدم و بعد لباس رادینو پوشوندم . بدو بریم پسری.... ...

  پسریه من خوشکله ها...      چقدر عکس می گیرید ازم... یعنی من خیلی خشکلم!!!!!!!!!!!!!!! اینا دوستام هستند پو ، تایگر ، پیگلت ... ولی من از همشون خشگل ترم...   آخیش یکم لم بدم ... چقدر خسته شدم... این هشت پا چقدر بد قوارست... هولش بدم با  پاهام عکسمو زشت میکنه... یه روز آفنابی ، سوار قایق ، تو دریا ... چه حالی میده...        دالی موشه     ...

   هو الحي غلط زدن قند عسلي رو تشك        08/11/1390   چون بابا محسن هر روز از 6:00 صبح تا 5:00 بعد از ظهر يه سره بيرون از خونه مشغول كار بود ،اكثرا ْ از ديدن كارهاي نويي كه قند عسلم براي اولين بار انجام ميداد محروم بود.وقتي بابايي عروب به خونه ميومد من براش با آب و تاب از كار جالبي كه تو اون روز گل پسري انجام داده بود تعريف مي كردم. امروز هم يكي ديگه از اون روزهاست كه پسري من دست به يه كار جالب و جديد زد... طبق معمول صبح حدوداي ساعت 9:30 رادين جيگري با تكون هاش بهم فهموند كه مي خواد از خواب بيدار بشه و بعد از اينكه شيرش رو نوش كرد ...